Od Golden Fallout CD Elven di Turi

Po chwili niepokojący dźwięk ustał, jednak ja dalej pozostając czujną, opuściłam grotę i udałam się w stronę przepaści. 

Rzuciłam się w dół i  sekundę przed kraksą rozłożyłam skrzydła. One postawiły powietrzu opór i poszybowałam - nisko tak, że kopytami mogłam dotykać skalistego podłoża. Wiatr rozwiewał moją ciemnozłotą grzywę i wichrzył połyskliwą sierść. Czułam prawdziwą, niekłamaną radość. W powietrzu skrzydła, które na lądzie wydawały się utrudnieniem, na lądzie, dodawały lekkości i stawały się najcudowniejszą rzeczą na świecie.

Dwa silne ruchy i szczyty Wind wydawały się przeszłością. Pozostał tylko nikły ślad daleko za mną. Przed moimi oczami jawiły się już góry Snowflake i zarys jeziora Troubled. Obniżyłam lot i gdy znalazłam  nad jeziorem z rozkoszą zanurzyłam w nim kopyta. Wciąż leciałam zataczając małe okręgi, a drobne kropelki wody pryskały między moimi kopytami.
Gdy doleciałam na brzeg, położyłam się i zanurzyłam jedno kopyto w wodzie.
- Co ty tu robisz? Wystawiasz się na pożarcie? - usłyszałam ciche prychnięcie
- O to samo mogłabym spytać ciebie - zerwałam się i ujrzałam czarną pegazicę - Może mi powiesz, że tu też panujesz?
- Nie. Ale panuję na klifach i nie pozwolę by kręcił się tam byle kto - warknęła i nastroszyła się cała.
- Więc wydajesz zakaz samej sobie i swoim pseudoskrzydłom? - zadrwiłam uderzając w czuły punkt i zauważyłam jak posyła w stronę swoich smukłych, drobnych, lecz umięśnionych skrzydeł nerwowe spojrzenia - Zaiste urocze.
<Elven? Grube disy D:>